شرح منظومه سبزواري درس 12 - أما الوجود الخاص فظاهر وأما الماهية فمع كونها ظلمة إطلاق الفيء عليها ...
شرح منظومه سبزواري درس 12 در این درس، ابتدا سخن از تعبیر «فیء» و «ظلّ» برای موجودات ممکن و نسبت آن با ماهیت و وجود خاصّ است. منظور از وجود خاص، همان وجود متعین و جزئیِ امکانی است؛ وجودی که در خارج، به صورت فرد مشخص ظهور کرده و هیچ استقلال حقیقی ندارد. چنین وجودی، به خاطر ربط و وابستگی کاملش به واجب‌الوجود، به روشنی «فیء» و سایه‌ی وجود حق نامیده می‌شود؛ زیرا همه‌ی نور و تحققش از اوست و ذاتاً فقیر و محتاج است.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر