درس 6:تقسیم بندی مردم در شناخت خداوند
درس 6:تقسیم بندی مردم در شناخت خداوند
مردم در شناخت خداوند ودرک این وجود عظیم الهی باهم
متفاوت هستند ودر واقع به 3 قسمت تقسیم میشوند:
قسمت اول مردمی
هستند که به شکل طبیعی وفطری بسیاری از امور را درک میکنند یعنی به شکل فطری وذاتی
درک میکنند که حتما باید خدایی عظیم وجود داشته باشد وحتما بشریت احتیاج به وجود
انبیاء برای رسیدن به واقعیت عبودیت الهی وشناخت حق تعالی دارند.
قسمت دوم
انسانهایی هستند که بالاتر از مرحله شناخت حقایق به وسیله فطرت سالم خویش هستند
بلکه با کل وجود خویش تمامی این حقیقتها را میبینند وبا مشاهده کامل این مسائل به
درک عمیقی نسبت به پروردگار میرسند انسانهای مؤمنی هستند که قلب بسیار روشنی دارند
وبا کوچکترین بیانی تمامی این حقیقتها را میبینند وبه سوی یادگیری این مسائل حرکت
میکنند.
قسمت سوم
انسانهایی هستند بالاتر از مرحله دوم آنها کسانی هستند که اضافه بر فطرت سلیم وپاک
خویش واضافه بر شناخت تمامی حقیقتهای کونی این جهان وشناخت معنای حقیقی عبودیت
چیزی در این کون بالاتر از وجود خداوند را نمیبینند واز وجود الهی پروردگار که اصل
واساس هر چیزی است پا به شناخت کائنات میبرند، خود مصداق حقیقی اجرای حقیقت هستند،
خود اسمها وصفات الهی را در این جهان اجرا میکنند، خود مظهر تجلی فطرت کامل
انسانیت هستند، خود مسائل حقیقی عبادت را اجرا میکنند خود مظهر عدالت خداوند ومظهر
علم ازلی پروردگار هستند، خود در این جهان رحمت خداوند را نمایان میکنند، به وسیله
آنها قانون الهی برای بشریت روشن میشود، حقیقت عبودیت با دل وجان آنها آمیخته است
پس نه فقط میدانند واجرا میکنند بلکه کل وجود آنها علم وعبودیت وعقل وفطرت ودرایت
است چون مظهر الهی وخلیفه پروردگار در این جهان هستند وآنها فقط وفقط پیامبران
وائمه اطهار ما هستند که به این مقامات بسیار والا میرسند.
هر مخلوقی که
خداوند در این جهان آن را خلق کرده است مظهر تجلی جزئی از اسمها وصفات الهی است
وجزئی از اسمهای خداوند را نمایان میکند، یک حیوان عادی یا یک جماد ممکن است قدرت
وعلم ونظم حاکم در این جهان را نمایان کند لیکن مظهر اتم تمامی اسمها وصفات الهی
همان خلیفه خداوند در این جهان است که انسان کامل به او گفته میشود ومقصود از
انسان کامل پیامران وامامان هستند.
معقولات در ذهن
انسان به 3 قسمت تقسیم میشوند: ومقصود ازمعقولات تمام اموری هستند که عقل بشری
میتواند آنها را درک کند ومیتواند آنها را تصور کند: هر امری که آن را در ذهن تصور
میکنیم مثل زمین وآسمان وانسان وحیوانات وبقیه موجودات اگر نسبت وجود یعنی نسبت
تحقق به آنها بدهیم که بگوییم مثلا انسان موجود است، آسمان موجود است، زمین موجود
است این نسبت وجودی که به آنها میدهیم آیا وجودی که دارند ذاتی است برای آنها یا
ذاتی نسیت یعنی آیا این وجودی که دارند مال خودشان است ملک آنها است یا نه این
وجودی که دارند مال آنها نیست بلکه وجودشان را از یک وجود دیگری گرفته اند:
-
اگر وجودی که دارد ملک خود اوست واز وجود دیگری آن را نگرفته باشد در این شرایط
این همان وجود واجب الهی است که وجوب او یعنی نسبت تحقق او یک وجوب ذاتی است.
-
واگر وجودی که دارد ملک خود او نباشد یعنی از یک وجود دیگری آن را گرفته باشد سپس
متحقق شده باشد مثل تمامی مخلوقاتی که در این جهان وجود دارند مثل آسمان وزمین
وکهکشانها وانسان وحیوانات در این شرائط میگویند که وجوب او بالغیر است یعنی متحقق
شده است ووجود پیدا کرده است لیکن وجودش ملک خود او نیست بلکه از وجود دیگری آن را
گرفته است.
-
وگاهی اصلا تحقق آن یک امر ممکنی نیست که بگوییم متحقق میشود بالذات یا بالغیر مثل
ضدین که در این حالت میگوییم ممتنع الوجود یعنی وجودی که اصلا متحقق نمیشود مثل
اینکه تصور کنیم که یک چیزی که هم سفید باشد وهم سیاه در یک لحظه، مثل روز وشب که
بگوییم الان هم روز است اینجا وهم شب، ومثل شریک باری تعالی که بگوییم خداوندی که
خود عظیم است وتمامی مخلوقات را بوجود آورده است خود شریکی در این خلق دارد که این
از لحاظ عقلی امری محال است که متحقق شود چون خداوند یا باید واحد واحد ویگانه
وغنی باشد که در این صورت اله این کون است ودر این حالت نمیتوان برای او شریکی را
تصور کرد که غنی واحد وبی نیاز باشد.
تکلیف شب
بعد از متوجه شدن
مطالب این درس در انترنت در مورد معنای دو اصطلاح اساسی خداشناسی که واجب – ممکن-
وممتنع- است بحث کنید وحداقل بحث خویش را در 5 سطر بنویسید:
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر