فصل دوم: معنای کبر وغرور ابلیسی
فصل دوم: معنای کبر وغرور ابلیسی
یکی از مسائل بسیار مهمی که باید قبل از هر چیزی در علم اخلاق به آن اشاره کرد موضوع کبر وغرور ابلیسی است قرآن مجید در بسیاری از آیه های قرآنی به این موضوع مهم اشاره کرده است که در یکی از این آیه های قرآنی خداوند میفرماید:
(وإذ قلنا للملائكة اسجدوا لآدم فسجدوا إلا أبليس أبى واستكبر وكان من الكافرين) خداوند در این آیه قرآنی در مورد سرپیچی کردن از اوامر ونواهی الهی صحبت میکند ومیفرماید که خداوند منان وقتی که آدم علیه السلام را خلق کرد به تمامی فرشتگان وابلیس که در میان آنها بود امر فرمود که برای آدم که مخلوقی جدید است سجده کنند ومقصور از سجده اظهار خضوع برای آدم است ودر این حالت بود که فرشتگان بعد از سوال کردن سبب سجده کردند لیکن ابلیس خود را با آدم مقایسه کرد وبوسیله قیاس به گمراهی رسید وقتی که عبادت شش هزار ساله خود را با آدم مقایسه کرد ووقتی که خود را از آتش دید وآدم علیه السلام را از آب وخاک غرور وتکبر سراسر وجود او را فرا گرفت وبه امر الهی اعتراض کرد ودر این اعتراض در واقع علم وقدرت وحکمت خداوند منان را زیر سوال برد زیرا کسی که از اوامر ونواهی الهی سرپیچی کند در واقع علم وحکمت خداوند را زیر سوال برده است.
پس ابلیس خود را در جایگاهی غیر از جایگاه خود قرار داد وبجای اینکه خود را بهتر بشناسد وبداند که همیشه ودر هر گاهی علم خداوند بالای تمامی چیزها است بدون علم ودانش وبا یک مقایسه ظاهری بین خود وآدم علیه السلام حکم خود را صادر کرد وگفت من از او بهتر هستم زیرا من از آتش واو از خاک خلق شده است، امام علی علیه السلام در حدیثی میفرمایند: (من عرف نفسه فقد عرف ربه) هر کس خود را بشناسد در واقع خدای خویش را شناخته است ووقتی ابلیس خود ومقام خود را نشناخت وبدون شناخت حکم کرد باید هم حکم او اشتباه وباطل باشد وقتی که با قیاسی ظاهری امور را مقایسه کرد واز واقع آدم وقابلیات باطنی این انسانی که از خاک آفریده شده است غافل ماند.
عبادت وعلم ودانش اگر از راه حقیقی خویش که همان شناخت حقیقت ومعرفت باشد خارج شود انسان را به گمراهی میرساند همچون خوارج نهروان که با این احساس حتی با به شهادت رساندن امام متقین علی علیه السلام میخواستند به خداوند نزدیکتر شوند ودرهای بهشت برایشان باز گردد وهمچون تکفیریهای این زمان که مردم را در خیابانها وبازارها منفجر میکنند وبا این عمل خویش میخواهند به خداوند نزدیکتر شوند وبا پیامبر اکرم (ص) محشور گردند.
پس گاهی وقتها جهل انسان را به این مراحل میرساند که در جهل مرکب زندگی میکند لیکن تصور میکند که در علم ودین کامل هستند.
منشا أساسی تمامی این گمراهیها در واقع در کلمه (أنا) یا من نهفته است زیرا با گفتن این کلمه در واقع خودپرستی را در خود میپروراند وحب نفس خود را روز به روز در خود بزرگ وبزرگتر جلوه میدهد
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر